Skip to main content

پولیس کا مطلب امن کی حفاظت کی علامت اور تحفظ ہے۔ خیر، یہ کچھ سالوں میں بدل گیا ہے۔ نہ صرف ہم ان کے آس پاس محفوظ محسوس کریں بلکہ ان کے ساتھ ہی خوف کا احساس بھی پیدا ہوجائے۔

میپنگ پولیس وائلنس کے اعداد و شمار کے مطابق، 2020 میں امریکہ کی پولیس کی طرف سے 1،127 افراد اپنی زندگی سے ہاتھ دھو بیٹھے اور بیشتر متاثرین محتلف رنگوں کے لوگ تھے۔ خاص طور پر، سیاہ فام لوگ غیرقانونی طور پر ہلاک ہونے والوں میں 27٪ تھے، اس حقیقت کے باوجود کہ ان کی کل تعداد امریکہ کی آبادی میں صرف 13٪ ہے۔ ان میں سے پندرہ فیصد ہسپانک، 1٪ مقامی امریکی، 2٪ ایشین/ پیسیفک جزیرے، 31٪ سفید فام اور 4٪ نامعلوم تھے۔ انہیں پولیس کے طرف سے تشدد کا سامنا کرنا پڑا اور غیر منصفانہ طور پر اپنی زندگی سے ہاتھ دھو بیٹھے۔ ان اموات میں سے زیادہ تر کو روکا جاسکتا تھا، لیکن ایسا نہ ہوا۔ پولیس کے ہاتھوں مارے جانے والے اکثر لوگ غیر مسلح تھے۔ سب سے بدتر بات یہ ہے کہ 2013 سے لے کر 2020 تک پولیس کی طرف سے 98.3 فیصد کی گئی ہلاکتوں کے نتیجے میں پولیس افسران پر ان ہلاکتوں کے جرم کا الزام عائد نہ ہوا۔

اسی دوران یورپ میں، پولیس کی بربریت بھی ایک حقیقت ہے۔ واقعات، یونان کے ساتھ ساتھ کئی یورپی ممالک میں رونما ہورہے ہیں۔ یونان میں لوگ متعدد بار پولیس پکی طرف سے تشدد کے واقعات دیکھ جا چکے ہیں اور کچھ واقعات تو کیمرے پر ریکارڈ کیے گئے تھے۔ لوگوں کو پولیس نے چہرہ پر ماسک نہ پہننے پر مارا پیٹا، مظاہروں میں حصہ لینے پر جرمانہ کیا اور بدترین واقعات میں لوگوں کو اپنی جان سے ہاتھ دھونا پڑا۔ 2008 میں، ایتھنز میں، ایک 15 سالہ لڑکے کو پولیس نے گولی مار دی تھی اور وہ اپنی جان سے ہاتھ دھو بیٹھا تھا۔ 6 دسمبر 2020 کو، اس کی برسی کے موقع پر، پولیس نے مظاہرین پر آنسو گیس پھینکی اور ان پھولوں کو تباہ کردیا جو لوگ اس لڑکے کی یادگار کے لئے لائے تھے۔

میں جو کہنے کی کوشش کر رہی ہوں وہ یہ ہے کہ 1،127 افراد صرف نمبر نہیں ہیں۔ ہم ان 1،127 قیمتی زندگیوں اور ان کے خوابوں کے بارے میں بات کر رہے ہیں۔ اور ان سب زندگیوں کی اہمیت ہے۔ ہمارے پاس گواہ ہیں، ہمارے پاس ثبوت موجود ہیں، لیکن پھر بھی ہم خاموش ہیں اور ہم ان کو انصاف فراہم کرنے میں ناکام رہے۔

این یک مکان مرموز است، جایی که ظاهراً در۲ میلیون سال گذشته باران ندیده است. “یک صحرای یخ زده” یک پناهگاه برای کسانی که از مار می ترسند و تنها قاره ای است که خزنده ندارد. یک منظره سفید و پر از بقایای زباله های فضایی، با ۳۰۰ دریاچه زیر زمینی که توسط هسته زمین گرم می شوند، و بادهایی که سرعتشان به ۳۲۰ کیلومتر در ساعت میرسد! به نظر می رسد مجموعه ای از یک فیلم علمی تخیلی است، اما اینطور نیست. این یکی از دو منطقه قطبی کره زمین است: انترکتیکا (قطب جنوب).

جنوبی ترین و بزرگترین قاره زمین ۱۴۰۰۰ کیلومتر مربع مساحت دارد که ۹۸٪ آن را یخ پوشانده است. اما در زیر یخ چه اتفاقاتی می افتد؟ ذخایر غنی ، سوخت های فسیلی و منابع طبیعی همان مواردی است که توجه کشورهای قدرتمند را به خود جلب کرده اند. این ثروت عظیم به دلیل شرایط سخت آب و هوا که منطقه را مهمان پذیر نمی کند، سالها بدون استفاده مانده است . اما حالا، بحران محیط زیست وارد عمل می شود. با تغییر آب و هوا و ذوب شدن یخ ها، این ثروت عظیم طبیعی به طور ناگهانی برای کسی که مایل است افراط کند به معنای واقعی و به استعاره ، به نام سود مالی قابل دسترسی است.

تمام زمینه های فعالیت بشری و همچنین تمام کشورها، حتی آنهایی که هرگز قبلا علاقه نشان نداده بودند، اکنون توجه خود را به سردترین قسمت کره زمین معطوف کرده اند. از این رو جهان دیپلماتیک شروع به تعجب کرده است مسئله قطب جنوب چه اندازه سهام در صحفه شطرنج بین الملی ژنوپلیتیک را افزایش خواهد داد. دقیقا چه خبر است؟ چه کسی میتواند از این تلاش برای روشن کردن منطقه ای مرموز که شش ماه از سال تاریک است سود ببرد.

انسان اولین بار در سال ۱۹۱۱ به قطب جنوب رسید، زمانی که کاوشگران نروژی اولین کارزار موفقیت آمیز را انجام دادند، بنابراین افق های اقتصادی و زمین استراتژیک موجود را گسترش دادند. پس از آن بسیاری از کشورها، مانند آرژانتین و شیلی، توانستند پرچم های خود را بر روی سطح یخ زده قرار دهند، که منجر به ادعاهای ارضی و اختلافات بین ملت ها شد . این به نوبه خود به پیمان قطب جنوب منجر شد، که اکنون توسط ۵۴ کشور تصویب شده است که طرفدار همکاری علمی صلح آمیز بین ملت ها است، در حالی که هر گونه اقدام نظامی در این قاره را ممنوع می کند. به عبارت دیگر، انترکتیکا (قطب جنوب) تنها مکان روی زمین است که متعلق به هیچ کسی نیست!

با این وجود، منابع عمده ای در معرض خطر است و تئوری پیمان با آنچه در عمل ادامه دارد بسیار متفاوت است. این پیمان قرار بود ثبات در منطقه را تضمین کند، اما متاسفانه، اعتبار آن به طور جهانی مورد تایید قرار نگرفته است، و این مسئله مقابله با انواع موضوعات، از تغییر اقلیم تا درگیری های ژئوپلیتیکی را دشوار می کند.

دانشمندان و دیپلمات ها نگران هستد که سیستم موجود نتواند در برابر فشار های جدید مقاومت کند. آنچه در اینجا در معرض خطر است اولین قاره باقی مانده است، قاره ای که بیشترین ذخایر آب شیرین را در کره زمین را دارد، ذخایر عظیم نفت و گاز ممکن، و احتمالاً کلید درک ما از تغییر آب و هوا و افزایش سطح دریا است. این منادی روند تغییرات آب و هوا و همچنین منطقه ای، ماهیگیری فشرده به دلیل ذخایر ماهی تخلیه شده در نقاط دیگر است. و این فقط دانشمندان نیستند که به این منطقه جذب می شوند، بلکه گردشگران نیز به این منطقه کشیده می شوند.

قطب جنوب، امروز “استخوان مشاجره” ای، که بدون شک منطقه ای با علاقه عظیم ژئوپلیتیک و علمی است. با ذوب شدن یخ ها ، منابع غنی در حال ظهور هستند، همچنین مسائل امنیت بین المللی و حفاظت از کره زمین در حال از بین رفتن است. تاریخ به ما نشان داده که چنین شرایطی اغلب منجر به درگیری مسلحانه نمی شود.

آیا انسان سر انجام آخرین قاره پاک سیاره را در تغییر ثروت و قدرت خود ، فدا می کند؟

این مقاله در شماره ی ۲۱# روز نامه “پرنده گان” منتشر شده است که در تاریخ ۲۹ مه ۲۰۲۱ به عنوان ضمیمه با روزنامه ” افیمریدا تن سینتاکتن ” (روزنامه سردبیران) منتشر شد.